Thursday, November 4, 2010

குறையொன்றும் இல்லை மறை மூர்த்தி கண்ணா

எனது பள்ளி நாட்களில் எந்த ஒரு இசைக்கருவியைப் பார்த்தாலும் அதை வாசிக்க ஓர் அவா எழும்.  அன்றைய சூழ்நிலையில் அதற்கான ஏது ஒன்றும் அமையவில்லை. வயலின் ஒரு நிலைவரை வந்து அதனை தொடர இயலவில்லை. துரையா என்ற ஒரு நண்பர் அவரது கிதார் என்ற அயல் நாட்டு இசைக் கருவியைக் கொடுத்து அதில் கர்நாடக இசையை வாசிக்க ஊக்கப்படுத்தினார். பிறகு பலவித காரணங்களால் அதையும் தொடர முடியவில்லை. புல்லாங்குழல் வாசிக்க ஒரு அவா எழுந்தது. திருவிழாவில் விற்ற புல்லாங்குழல் தான் கிடைத்தது. அதையும் விடவில்லை. எங்கள் இல்லத்தில் இருந்த ஒரு “கல்யாணி மேள ஹார்மோனியத்தில் பஜனைப் பாடல்கள் வாசிக்க ஆரம்பித்தது இன்றுவரை நிலைத்தது. எனக்கு ஒரு மன அமைதியை தந்தது. இன்றும் தருகிறது.
இது என்ன ஹார்மோனியமா அல்லது வயலின் என்ற இசைக்கருவியா அல்லது கணினி ஏற்படுத்தும் கருவியா அல்லது ......... இல்லை; உங்கள் கற்பனை சக்திக்கு விட்டு விடுகிறேன்.
புல்லாங்குழல் வாசிப்பதில் இருந்த மோகம் என்னை சீட்டி அடிப்பதில் ஊக்குவித்தது. அன்றைய நாட்களில் பெரியவர்கள் முன் செய்தால் அது ஒரு அவமரியாதையான செயலாகக் கருதினர்.  ஆனால் இன்றோ ஒரு முழுநேர கச்சேரியாக பலர் இதைச் செய்கின்றனர். பித்துக்குளி முருகதாஸ் அவர்களை  எனது மானசீக குருவாகக் கொண்டு ஹார்மோனியம் வாசித்துக் கொண்டே பாட பயற்சி செய்தேன். கடவுள் அருளினால் நன்கு அமைந்தது. ஹார்மோனியத்துடன் சீட்டியைச் சேர்த்தால் எப்படியிருக்கும். இதோ ஒரு முயற்சி.